Chandrasekhara GoShala is a sacred service initiative started in 2018 and maintained by Vishwa Shanti Samvardhini Trust. It is located in the holy region of Kashi (Varanasi), Uttar Pradesh, a revered kshetra where service and charity are believed to yield manifold spiritual merit. Established with the vision of protecting GoMata and upholding Sanatana Dharma, the GoShala provides shelter, daily nourishment, and medical care to native cows, especially aged, abandoned, and injured ones. Rooted in Vedic values, every cow is treated with the love and reverence of a mother. Through daily GoSeva, compassionate care, and community participation, Chandrasekhara GoShala strives to promote dharma, compassion, and the welfare of all living beings.
చంద్రశేఖర గోశాల 2018 సంవత్సరంలో ప్రారంభించబడినది మరియు విశ్వ శాంతి సంవర్ధిని ట్రస్ట్ ఆధ్వర్యంలో నిర్వహించబడుతోంది. ఇది ఉత్తరప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోని పవిత్ర కాశీ (వారణాసి) క్షేత్రములో స్థితి చెంది ఉంది. సనాతన ధర్మ పరిరక్షణ మరియు గోమాత సంరక్షణ అనే మహత్తర లక్ష్యంతో ఈ గోశాల స్థాపించబడింది. ఇక్కడ దేశీయ గోవులకు, ముఖ్యంగా వృద్ధ, అనాధ మరియు గాయపడిన గోవులకు ఆశ్రయం, నిత్య ఆహారం మరియు వైద్య సంరక్షణ అందించబడుతుంది. వేద సంప్రదాయాలను అనుసరించి ప్రతి గోవును తల్లిగా భావించి ప్రేమతో సేవలు అందిస్తారు. గో సేవ ద్వారా ధర్మం, కరుణ మరియు సమస్త జీవుల క్షేమం సాధించడమే చంద్రశేఖర గోశాల యొక్క ముఖ్య ఉద్దేశ్యం.
GoSeva – Overview
Vedas have upheld the cow as the abode of all Gods. Service to the Cow, ie GoSeva is the path of attaining Dharma, Artha, Kama and Moksha. Our scriptures praise the glory of cow as not only sacred but also an auspicious of all beings.
Hindus worship the cow as Gomaata, it is regarded as an abode of Hindu Gods and Goddesses rather than just an animal. Hindu Gods Shiva and Krishna are Pashu pati and Govinda respectively and it is a matter of pride for the cows. We are supposed to take care of GoMataha just like we take care of our aged parents as cow is our mother that takes care of us lifelong.
GoSeva or taking care of cows has been an integral part of our Vedic culture and heritage. To protect and care for cows is considered as one of the most revered services
Cow is source of sustenance, prosperity, happiness, bliss and divinity. No Vedic Puja/ritual such as Abhishek, Havan, Yajna etc is complete without Gomaata’s blessings and without Pancha Gavyam (Milk, Curd, Ghee, Cow Urine & Cow Dung). It is unfortunate that the number of home breed cows is decreasing day by day.
Once a cow grows old and stops giving milk, the owner disowns the cow because they are of no use to them. Thousands of such innocent cows are left on the street without a home or abandoned. Some of these cows fall prey in the hands of butchers for slaughtering . Others are deeply starved and move from one place to another in search of food bearing the brunt of weather. These cows are insulted, canned and even pelted with stones. Some of these even meet with fatal accidents, others groan in pain due to severe injuries waiting for medical attention. The life of these cows become miserable.
The commercial angle of cows needs attention as killing cow and consumption of its meat are “adharma” as per Vedas and the people involved in these sinful acts would be deprived of food as well as water. One should move away from the commercial dimension of cows.
Of the seven carriers of the earth, cow is the first one. The health consequences of radiation are known to all, and we should note that cow dung helps us in preventing the effects of radiation.
గోమాత మహిమ మరియు గో సేవ ప్రాముఖ్యత
వేదాలు గోవును సర్వ దేవతల నివాసంగా ఘనంగా పేర్కొన్నాయి. గోమాతకు సేవ చేయడం అనగా గో సేవ, ధర్మం, అర్థం, కామం మరియు మోక్షాన్ని పొందే మార్గంగా శాస్త్రాలు బోధించాయి. మన గ్రంథాలు గోవును కేవలం పవిత్రమైనదిగా మాత్రమే కాక, సమస్త జీవులకు శుభాన్ని ప్రసాదించే దైవస్వరూపంగా వర్ణించాయి. హిందువులు గోవును గోమాతగా ఆరాధిస్తారు; ఆమెను సాధారణ జంతువుగా కాకుండా దేవతల నివాసంగా భావిస్తారు. శివుడు పశుపతి, శ్రీకృష్ణుడు గోవిందుడిగా పిలవబడటం గోవుల గొప్పతనానికి ప్రతీక. గోమాత మన జీవితమంతా మనకు పోషణనిచ్చే తల్లి కావున, వృద్ధ తల్లిదండ్రులను చూసుకునే విధంగా గోమాతను సంరక్షించడం మన కర్తవ్యము.
గో సేవ అనేది మన వైదిక సంస్కృతి మరియు వారసత్వంలో విడదీయరాని భాగం. గోవులను రక్షించడం, పోషించడం అత్యంత పుణ్యకార్యంగా శాస్త్రాలు పేర్కొన్నాయి.
గోవు జీవనాధారం, సంపద, ఆనందం, ఆత్మానందం మరియు దైవత్వానికి మూలము. గోమాత ఆశీర్వాదం లేకుండా ఏ వైదిక పూజా విధానమూ—అభిషేకం, హవనం, యజ్ఞం మొదలైనవి—పూర్తి కాదని శాస్త్రాలు చెబుతాయి. అలాగే పంచగవ్యాలు (పాలు, పెరుగు, నెయ్యి, గోమూత్రం, గోమయం) లేకుండా వైదిక క్రియలు సంపూర్ణత పొందవు. దురదృష్టవశాత్తు, దేశీయ గోవుల సంఖ్య రోజు రోజుకీ తగ్గిపోతోంది.
పాలు ఇవ్వలేని స్థితికి వచ్చిన తరువాత, చాలామంది యజమానులు గోవులను నిర్లక్ష్యం చేసి వీధుల్లో వదిలేస్తున్నారు. ఇలా అనాధలైన అనేక గోవులు ఆశ్రయం లేక ఆహారం కోసం తిరుగుతూ, వాతావరణ కష్టాలను భరిస్తూ బాధపడుతున్నాయి. కొన్నింటిని వధశాలలకు అప్పగించగా, మరికొన్నింటి మీద రాళ్లతో దాడులు జరుగుతున్నాయి. ప్రమాదాలలో గాయపడి వైద్యం కోసం ఎదురు చూస్తూ ప్రాణాలు కోల్పోయే గోవుల సంఖ్య కూడా అధికంగా ఉంది. ఇలా వారి జీవితం దయనీయంగా మారుతోంది.
గోవును వాణిజ్య వస్తువుగా చూడడం తప్పు. వేదాల ప్రకారం గోవధ మరియు గోమాంస భక్షణం అధర్మం. ఈ పాపకార్యాలలో పాల్గొనే వారు అన్నం, నీరు వంటి మూలాధారాలకే దూరమవుతారని శాస్త్రోక్త హెచ్చరిక ఉంది. కాబట్టి గోవుల పట్ల వాణిజ్య దృష్టిని విడిచి, ధార్మిక భావంతో గౌరవించాలి.
భూమిని మోసే ఏడు వాహకులలో గోవు ప్రథమస్థానంలో నిలుస్తుంది. నేటి కాలంలో వికిరణ ప్రభావాలు అందరికీ తెలిసినవే. గోమయం వికిరణ ప్రభావాలను తగ్గించడంలో సహాయపడుతుందని శాస్త్రీయంగా కూడా గుర్తించబడింది.